Ο Αλέξανδρος Γεωργίεβιτς Ναγκραλιάν γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου 1938 στη Μόσχα. Από παιδί τον γοήτευε η ιδέα να γίνει εικονολήπτης· τις πρώτες του λήψεις τις έκανε στον στρατό και κατέκτησε αυτοδίδακτος την τέχνη της φωτογραφίας. Το 1962 δημοσιεύτηκε η πρώτη του φωτογραφία στη στρατιωτική εφημερίδα «Κρίλια Πομπέντι» (Φτερά της Νίκης).

Το 1964 εισήχθη στο τμήμα εικονοληψίας του Πανενωσιακού Κρατικού Ινστιτούτου Κινηματογραφίας, ολοκλήρωσε μαθήματα φωτορεπορτάζ στον Οίκο των Δημοσιογράφων και στη συνέχεια άρχισε να εργάζεται στη «Λιτερατούρναγια Γκαζέτα». Παράλληλα, συνεργάστηκε με την «Πράβντα», την «Κομσομόλσκαγια Πράβντα» και τη «Βετσέρνιαγια Μόσκβα». Το 1968 τον σύστησαν στον Ντμίτρι Μπαλτερμάντς, έναν από τους κορυφαίους φωτογράφους της ΕΣΣΔ, ο οποίος εργαζόταν στο περιοδικό «Ογκόνεκ», και ο Αλέξανδρος Ναγκραλιάν έγινε φωτορεπόρτερ του περιοδικού.

Φωτογράφιζε τους εργάτες των μεγάλων σοβιετικών κατασκευαστικών έργων και των μεγαλύτερων εργοστασίων, καθώς και εξέχουσες προσωπικότητες του πολιτισμού και της τέχνης της εποχής του — ηθοποιούς, σκηνοθέτες, τραγουδιστές και μουσικούς. Στον φακό του βρέθηκαν επανειλημμένα επιστήμονες και κοσμοναύτες, γιατροί και παιδαγωγοί, κορυφαίοι στρατιωτικοί ηγέτες και τα πρώτα πρόσωπα του κράτους. Χάρη στον Αλέξανδρο Ναγκραλιάν, οι στιγμές αυτές συνέθεσαν την εικόνα μιας εποχής που χάθηκε για πάντα. Δικές του είναι οι γνωστές φωτογραφίες «Παρέλαση στην Κόκκινη Πλατεία» (1970), που έγινε το εξώφυλλο του βιβλίου «Ζωντανή ιστορία», «Ειδικός υψικαμίνου μεταλλουργικού εργοστασίου» (1972) και «Η πρώτη απόβαση» (1974), με τους σοβιετικούς πολίτες που είχαν φτάσει στο εργοτάξιο του σιδηροδρόμου Βαϊκάλης – Αμούρ, καθώς και σειρές αφιερωμένες στη ζωή των λαών των σοβιετικών δημοκρατιών, στην κατάκτηση της Αρκτικής, στο θρυλικό μεταλλουργικό συγκρότημα του Μαγκνιτογκόρσκ, και πολλές-πολλές άλλες.

Στο «Ογκόνεκ» ο Αλέξανδρος Ναγκραλιάν υπηρέτησε περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα. Στα χρόνια αυτά πραγματοποίησε πλήθος φωτορεπορτάζ, ενώ πάνω από 100 φωτογραφίες του βρέθηκαν στο εξώφυλλο του περιοδικού. Η τελευταία του λήψη για το περιοδικό έγινε κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος του Αυγούστου του 1991.

Τα γεγονότα εκείνα υπήρξαν καθοριστικά για τη ζωή της χώρας και του Αλέξανδρου Ναγκραλιάν· μέσα σε μία ημέρα, τα πάντα χωρίστηκαν σε ένα «πριν» και ένα «μετά». Δεν του ήταν εύκολο να βρει τη θέση του μέσα σε εκείνη τη ριζικά αλλαγμένη πραγματικότητα και να διατηρήσει θερμές σχέσεις με ανθρώπους που για πολλά χρόνια θεωρούσε φίλους του.

Ο Αλέξανδρος Ναγκραλιάν συμμετείχε και βραβεύτηκε σε πολλές εγχώριες και ξένες εκθέσεις· το 2004, στον Οίκο Εθνοτήτων της Μόσχας, πραγματοποιήθηκε η ατομική του έκθεση «Στιγμιαία ιστορία: Φωτογραφικά πορτρέτα συγχρόνων». Το 2014 κυκλοφόρησε το φωτογραφικό λεύκωμα «Ζωντανή ιστορία», στο οποίο είναι αφιερωμένος αυτός ο ιστότοπος.

Ο Αλέξανδρος Ναγκραλιάν έφυγε από τη ζωή το 2019, σε ηλικία 81 ετών. Το έργο του όμως παρέμεινε για πάντα κομμάτι της αποτυπωμένης ιστορίας της σοβιετικής εποχής.